Bolwerken van Amsterdam

In 1663 was heel Amsterdam omsloten door een vijf meter hoge stadsmuur. Tijdens de stadsuitbreiding van 1610-1613 (Derde Uitleg) begon men met de aanleg ervan. De muur liep eerst van het westelijk deel van de Singel tot de Leidsegracht. Na aanleg van het tweede deel (rond 1660) was de vestingwal acht kilometer lang en liep in de vorm van een hoefijzer rondom de stad, tot aan het IJ. De muur diende als verdedigingslinie tegen vijanden en werd omgeven door een zestig meter brede gracht – het Singel – en kende 8 poorten en 26 bolwerken. Een bolwerk is een vijfhoekige uitbouw van de stadsmuur. Er stonden zware kanonnen op, van 7000 pond en zwaarder, versierd met wapens en namen van burgemeesters uit die tijd. Ook had ieder bolwerk een naam, net als de molens die op bijna ieder bolwerk stonden. Aanvankelijk waren deze van hout, zodat ze in tijden van oorlog snel konden worden afgebroken. Later werden de molens uit steen opgetrokken. De aanleg van de stadmuur was een enorm bouwproject voor die tijd en hield bijna twee eeuwen lang stand. Maar in de 19de eeuw verloren de muur en bolwerken hun militaire functie. Vanwege de stadsuitbreiding werden ze één voor één afgebroken. Daarmee verdwenen ook de molens.